GETUN
Deneng :Isma
Kring..kring..kring.. suarane jam bekerku nangikno soko turuku.suoro adzan subuh wis nggambarke ning masjit.aku kudu tangi lan noto rambutku.
Maya,gage tangi."ayo sholat shubuh".ngomonge buk e neng ngarep kamarku.aku langsung gagenan tangi langsung njupuk rukoh teros budal neng masjit karo ibukku lan mbakku.bapakku wes meninggal rong taun kepungkur pas peristiwa kecelakaan.biyen sakdurunge bapak meninggal aku suwayang karo masku seng lanang.nganti bapak meninggal kabeh rasane maleh.akeh wong seng nang sekitarku seng sering mbedakno aku karo masku nganti saiki aku gak seneng karo masku.
Bar sholat subuh maeng,aku langsung ngerengkesi kamarku teros moco novel neng mejo belajarku.aku seneng banget moco novel,liane kuwi aku seneng pelajaran bahasa,teko boso indonesia,boso jowo,ambek boso inggris.bedo karo maskku seng senengane matematika karo IPA.masalah prestasi,aku karo masku podo podo berprestasine nanging bedo teko pelajaran.
Nalika asik moco novel,dadakman ibuk teko"may,smean iku moco novel terus penggaweane".jajal nyonto masmu.dek e isuk isuk wis sinau"ngomonge ibuk neng aku.
"Buk,iki dina minggu aku yo pengen istirahat lan seneng seneng.mas raka kan wis kelas 12 dilutkas ujian nasional dadi yo wajar ae na mas raka sinau terus.omonganku seng rodok kesel karo ibuk.
"Smean delok kas ulangan unggahan kelas kudune smean yo sinau seng luweh sregep maneh.ape dadi opo smean na males malesan karo mock novel terus?mari ngomong ngunu ibuk mrtu soko kamarku.aku langsung nutup lawang kamarku terus lunggoh ning ngarep koco.dadakman mataku kroso mulai panas lan lohku netes soko mripatku.aku berjuang beno biaskanku ogak krungu masku karo ibukku.
"Maya,kenopo smean nanges.kenopo smean nangisan smean kudu kuat.ilingono,iseh akeh cah seng kelangan ibuk e smean kudu iseh bersyukur.smean kudu iao mbuktikno karo wong kabeh na smean ki iso luweh soko masmu."
Bar ngomong kuwi,aku ngelapi loh seng netes neng mripatku.aku langsung na jeding budal ados.mari ados,aku ngewangi ibuk gawe sarapan.pas jam 9 aku budal les.nanges aku bar nyetater sepeda motor mas raka nyelok aku"may,apene les to?tak terne ya sisan aku yo apene les".omongane mas raka.
"Ora,muleh les aku apene metu karo konco koncoku".omonganku nolak jalukane mas raka.dadakman ibuk metu soko warung neng ngarep omah teros mbelani mas raka."maya smean bareng ae karo masmu ben sepedahe digowo.sakne masmu.
"Panggok les e adoh." Hal seng paling gak tak senengi mablek maneh.pas ibukku luweh mbelani masku.aku sadar kadang aku egois.opo salah pisan pisan aku bebas ngelakoni opo seng tak pingeni.la kok emosiku nguasai awakku loh ku metu terus.
"Kenopo to ibuk kok mesti mbelani mas raka.aku yo pingen ibuk pisan pisan ngelakoni opo seng tak pingeni.aku pegel buk,mesti ngerukno ibuk malah guru guru na sekolahan seng meti mbeda mbedakno aku karo mas raka.aku iki maya buk dudu mas raka sampe sok mben aku gak iso dadi koyo mas raka.aku pengen dadi awakku dewe buk"krungu aku ngomong ngunu ibuk meneng ae.dadakman mas raka ngekekno kuci sepedah motor neng aku"iki kuncine.aku ben numpak ojek ae.ati ati."omongane mas raka karo mesem.
Bar njupuk kunci sepeda motor aku langsung budal neng ngarep omah.kawitane aku pengen budal les tapi goro goro masalah maeng aku langsung budal nomahe mbah nangku.mesti na aku nduwe masalah aku mesti budal nomahe mbah nangku ora orane aku ngerasakno kasih sayang seng tenanan.wes tok omahe mbah nangku sepedahku tak parkir langsung melbu omah.
"Assalamualaikum, mbah nang"gak suwe mbah nang metu soko omah"waalaikumsalam maya"smean mesti enek masalah karo ibukkem to?rene lunggoh sek.aku cerito kabeh masalahku karo mbah nangku sampe sampe aku nanges.mbah nang ngekeki akeh solusi kanggo aku sampe gak kroso wes jam 11.mbah nang ngongkon aku maem disek.mari mangan motoku rasane ngantok.aku izin nang nggone mbah nang kapene tilem neng omahe mbah nang.kepekso mbah nang nangikno aku"maya wis jam 12.30 luweh apik smean nang mantok.mesti ibukmu nggoleki smean.
Aku langsung tangi lan ijin nang mbah nang kapene mantok.pas teko omah aku kaget neng omah rame tonggo tonggo podo kumpul lan enek gendero warna kuning ning omah.aku langsung markirno sepeda teros melbu omah.aku kaget pas masi jasade mas raka ing tengah tengah ruang tamu ning pinggir enek ibuk seng nanges gero gero.masi kuwi idep idep sikilku lemes aku tibo lohku gak iso tak empet.
"Mas raka mass kenopo koyo ngene.ayo tangi aku pingen diulangi ipa karo matematika maneh.aku ra ngarah mbantah maneh mas.aku pengen diterno mas pas ape neng endi endi. Nek mas raka ngomeng karo aku masalah nde isuk gapopo mas tapi ojo hukum aku koyo ngene"omongku karo nanges gero gero.dadakman tangane tonggoku buk tiara ndemek bahuku"nduk mas raka maeng kecelakaan neng dalan ojek seng digonceki tabrakan karo trek.wong wong langsung gowo mas mu neng rumah sakit tapi pas teko rumah sakit masmu wes meninggal."
Tangisanku malah ga kenek diempet"na roh koyo ngene kenopo mas rak gak numpak sepeda motor ae ben aku numpak ojek ae ben aku seng meinggal"ibuk langsung ngenengo aku lan njelasno kabeh nang aku ben aku nerimo kabeh.kacek pirang jam jasat e mas raka dikubur ning cedak omah pas ning pinggir kuburane bapak.pas jasat e mas raka dikubur kabeh tonggo tonggo podo muleh.aku mbalik nanges ing ngarepe kuburane mas raka.
"Buk kenopo gusti allah gak adil karo kene.kawitan njupuk bapakku teroa njupuk mas raka kenopo ogak aku ae.ben ae seng turu ning pinggire bapak ogak mas raka."
"Maya iki wes takdire gusti allah kene kudu iso nerimo sekabehane.kene gak nduwe kuoso kanggo ngatur takdir.ibuk yo njalok sepuro na selama iki buk e merhatikno mas raka timbang smean ora kok ibuk sayang mas raka.tapi buk e kuater karo mas mu dadakman mas mu nduwe penyakit leukimia,nduk"ibuk nanges maneh.aku kaget bener kaget"kenopo ibuk gak ngomong neng aku,nek ibuk ngomong neng aku meati aku ngerti kabeh iki".
"Ibuk gak pengen gawe smean kuater nak.setaun kepungkur bar meninggale bapakem mas raka semaput neng sekolahan.guru guru gowo mas raka neng rumah sakit.neng rumah sakit ibuk dikandani pak dokter na mas raka kenek penyakit leukimia.dek e gak oleh pegel mangakne kuwi ibuk mesti merhatikno masmu sepurane ibuk"ora buk,mestine aku seng njalok sepuro,aku kebangeten egois.sepurane maya buk"ibuk me sentuk sentuk teros aku nanges neng rangkulane ibuk.
"Siji seng kudu mbo roh i egois me ujung ujung getun"
Tugas 2 translate
LIBURAN DI YOGYAKARTA
Waktu liburan sekolah,disekolahku mengadakan liburan diyogyakarta
Aku dan temen-temenku seneng banget denger kabar liburan tadi.aku berangkat
hari sabtu jam 8 malam.waktu diperjalanan ada kecelakaan.aku sangat kaget dan takut
lalu kepalaku aku tutupi pake jaket.sampai aku ketiduran
Kira-kira jam 1 malam aku terbangun karena perutku terasa sangat lapar.aku mengajak
temanku untuk memakan bekal yang aku bawa dari rumah.
setelah makan aku kembali tidur sampai waktu sholat shubuh.setelah sholat selesai aku dan teman-teman berjalan-jalan dipantai Parangtritis.kurang lebih pada waktu itu jam 5pagi.
Sampai dipantai masih pagi yang langitnya masih malam.waktu sudah agak siang ombah dipantai parangtritis itu sangat besar.pada pada waktu itu pengunjung sangat rame saekali.
waktu pagi aku sudah mendengar suara penjaga pantai mengingatkan pengunjung supaya tidak berenang dipantai parangtritis karena ombaknya yang sangat besar.karena itu ada rombogan dari salah satu SMA disemarang yang berani banget berenang.tiba -tiba ombak
besar itu datang dananak tersebut terseret ombak.
Karena kejadian itu tadi aku dan teman-teman dipangil pak guru.pak guru mengingatkan supaya tetap hati-hati dan jangan sampai berenang didalam laut.aku pulang dari parangtritis jam 7 langsung meneruskan perjalanan berangkat ke candi borobudur.
Deneng :Isma
Kring..kring..kring.. suarane jam bekerku nangikno soko turuku.suoro adzan subuh wis nggambarke ning masjit.aku kudu tangi lan noto rambutku.
Maya,gage tangi."ayo sholat shubuh".ngomonge buk e neng ngarep kamarku.aku langsung gagenan tangi langsung njupuk rukoh teros budal neng masjit karo ibukku lan mbakku.bapakku wes meninggal rong taun kepungkur pas peristiwa kecelakaan.biyen sakdurunge bapak meninggal aku suwayang karo masku seng lanang.nganti bapak meninggal kabeh rasane maleh.akeh wong seng nang sekitarku seng sering mbedakno aku karo masku nganti saiki aku gak seneng karo masku.
Bar sholat subuh maeng,aku langsung ngerengkesi kamarku teros moco novel neng mejo belajarku.aku seneng banget moco novel,liane kuwi aku seneng pelajaran bahasa,teko boso indonesia,boso jowo,ambek boso inggris.bedo karo maskku seng senengane matematika karo IPA.masalah prestasi,aku karo masku podo podo berprestasine nanging bedo teko pelajaran.
Nalika asik moco novel,dadakman ibuk teko"may,smean iku moco novel terus penggaweane".jajal nyonto masmu.dek e isuk isuk wis sinau"ngomonge ibuk neng aku.
"Buk,iki dina minggu aku yo pengen istirahat lan seneng seneng.mas raka kan wis kelas 12 dilutkas ujian nasional dadi yo wajar ae na mas raka sinau terus.omonganku seng rodok kesel karo ibuk.
"Smean delok kas ulangan unggahan kelas kudune smean yo sinau seng luweh sregep maneh.ape dadi opo smean na males malesan karo mock novel terus?mari ngomong ngunu ibuk mrtu soko kamarku.aku langsung nutup lawang kamarku terus lunggoh ning ngarep koco.dadakman mataku kroso mulai panas lan lohku netes soko mripatku.aku berjuang beno biaskanku ogak krungu masku karo ibukku.
"Maya,kenopo smean nanges.kenopo smean nangisan smean kudu kuat.ilingono,iseh akeh cah seng kelangan ibuk e smean kudu iseh bersyukur.smean kudu iao mbuktikno karo wong kabeh na smean ki iso luweh soko masmu."
Bar ngomong kuwi,aku ngelapi loh seng netes neng mripatku.aku langsung na jeding budal ados.mari ados,aku ngewangi ibuk gawe sarapan.pas jam 9 aku budal les.nanges aku bar nyetater sepeda motor mas raka nyelok aku"may,apene les to?tak terne ya sisan aku yo apene les".omongane mas raka.
"Ora,muleh les aku apene metu karo konco koncoku".omonganku nolak jalukane mas raka.dadakman ibuk metu soko warung neng ngarep omah teros mbelani mas raka."maya smean bareng ae karo masmu ben sepedahe digowo.sakne masmu.
"Panggok les e adoh." Hal seng paling gak tak senengi mablek maneh.pas ibukku luweh mbelani masku.aku sadar kadang aku egois.opo salah pisan pisan aku bebas ngelakoni opo seng tak pingeni.la kok emosiku nguasai awakku loh ku metu terus.
"Kenopo to ibuk kok mesti mbelani mas raka.aku yo pingen ibuk pisan pisan ngelakoni opo seng tak pingeni.aku pegel buk,mesti ngerukno ibuk malah guru guru na sekolahan seng meti mbeda mbedakno aku karo mas raka.aku iki maya buk dudu mas raka sampe sok mben aku gak iso dadi koyo mas raka.aku pengen dadi awakku dewe buk"krungu aku ngomong ngunu ibuk meneng ae.dadakman mas raka ngekekno kuci sepedah motor neng aku"iki kuncine.aku ben numpak ojek ae.ati ati."omongane mas raka karo mesem.
Bar njupuk kunci sepeda motor aku langsung budal neng ngarep omah.kawitane aku pengen budal les tapi goro goro masalah maeng aku langsung budal nomahe mbah nangku.mesti na aku nduwe masalah aku mesti budal nomahe mbah nangku ora orane aku ngerasakno kasih sayang seng tenanan.wes tok omahe mbah nangku sepedahku tak parkir langsung melbu omah.
"Assalamualaikum, mbah nang"gak suwe mbah nang metu soko omah"waalaikumsalam maya"smean mesti enek masalah karo ibukkem to?rene lunggoh sek.aku cerito kabeh masalahku karo mbah nangku sampe sampe aku nanges.mbah nang ngekeki akeh solusi kanggo aku sampe gak kroso wes jam 11.mbah nang ngongkon aku maem disek.mari mangan motoku rasane ngantok.aku izin nang nggone mbah nang kapene tilem neng omahe mbah nang.kepekso mbah nang nangikno aku"maya wis jam 12.30 luweh apik smean nang mantok.mesti ibukmu nggoleki smean.
Aku langsung tangi lan ijin nang mbah nang kapene mantok.pas teko omah aku kaget neng omah rame tonggo tonggo podo kumpul lan enek gendero warna kuning ning omah.aku langsung markirno sepeda teros melbu omah.aku kaget pas masi jasade mas raka ing tengah tengah ruang tamu ning pinggir enek ibuk seng nanges gero gero.masi kuwi idep idep sikilku lemes aku tibo lohku gak iso tak empet.
"Mas raka mass kenopo koyo ngene.ayo tangi aku pingen diulangi ipa karo matematika maneh.aku ra ngarah mbantah maneh mas.aku pengen diterno mas pas ape neng endi endi. Nek mas raka ngomeng karo aku masalah nde isuk gapopo mas tapi ojo hukum aku koyo ngene"omongku karo nanges gero gero.dadakman tangane tonggoku buk tiara ndemek bahuku"nduk mas raka maeng kecelakaan neng dalan ojek seng digonceki tabrakan karo trek.wong wong langsung gowo mas mu neng rumah sakit tapi pas teko rumah sakit masmu wes meninggal."
Tangisanku malah ga kenek diempet"na roh koyo ngene kenopo mas rak gak numpak sepeda motor ae ben aku numpak ojek ae ben aku seng meinggal"ibuk langsung ngenengo aku lan njelasno kabeh nang aku ben aku nerimo kabeh.kacek pirang jam jasat e mas raka dikubur ning cedak omah pas ning pinggir kuburane bapak.pas jasat e mas raka dikubur kabeh tonggo tonggo podo muleh.aku mbalik nanges ing ngarepe kuburane mas raka.
"Buk kenopo gusti allah gak adil karo kene.kawitan njupuk bapakku teroa njupuk mas raka kenopo ogak aku ae.ben ae seng turu ning pinggire bapak ogak mas raka."
"Maya iki wes takdire gusti allah kene kudu iso nerimo sekabehane.kene gak nduwe kuoso kanggo ngatur takdir.ibuk yo njalok sepuro na selama iki buk e merhatikno mas raka timbang smean ora kok ibuk sayang mas raka.tapi buk e kuater karo mas mu dadakman mas mu nduwe penyakit leukimia,nduk"ibuk nanges maneh.aku kaget bener kaget"kenopo ibuk gak ngomong neng aku,nek ibuk ngomong neng aku meati aku ngerti kabeh iki".
"Ibuk gak pengen gawe smean kuater nak.setaun kepungkur bar meninggale bapakem mas raka semaput neng sekolahan.guru guru gowo mas raka neng rumah sakit.neng rumah sakit ibuk dikandani pak dokter na mas raka kenek penyakit leukimia.dek e gak oleh pegel mangakne kuwi ibuk mesti merhatikno masmu sepurane ibuk"ora buk,mestine aku seng njalok sepuro,aku kebangeten egois.sepurane maya buk"ibuk me sentuk sentuk teros aku nanges neng rangkulane ibuk.
"Siji seng kudu mbo roh i egois me ujung ujung getun"
Tugas 2 translate
LIBURAN DI YOGYAKARTA
Waktu liburan sekolah,disekolahku mengadakan liburan diyogyakarta
Aku dan temen-temenku seneng banget denger kabar liburan tadi.aku berangkat
hari sabtu jam 8 malam.waktu diperjalanan ada kecelakaan.aku sangat kaget dan takut
lalu kepalaku aku tutupi pake jaket.sampai aku ketiduran
Kira-kira jam 1 malam aku terbangun karena perutku terasa sangat lapar.aku mengajak
temanku untuk memakan bekal yang aku bawa dari rumah.
setelah makan aku kembali tidur sampai waktu sholat shubuh.setelah sholat selesai aku dan teman-teman berjalan-jalan dipantai Parangtritis.kurang lebih pada waktu itu jam 5pagi.
Sampai dipantai masih pagi yang langitnya masih malam.waktu sudah agak siang ombah dipantai parangtritis itu sangat besar.pada pada waktu itu pengunjung sangat rame saekali.
waktu pagi aku sudah mendengar suara penjaga pantai mengingatkan pengunjung supaya tidak berenang dipantai parangtritis karena ombaknya yang sangat besar.karena itu ada rombogan dari salah satu SMA disemarang yang berani banget berenang.tiba -tiba ombak
besar itu datang dananak tersebut terseret ombak.
Karena kejadian itu tadi aku dan teman-teman dipangil pak guru.pak guru mengingatkan supaya tetap hati-hati dan jangan sampai berenang didalam laut.aku pulang dari parangtritis jam 7 langsung meneruskan perjalanan berangkat ke candi borobudur.
Komentar
Posting Komentar